Hoi hoi,<\/p>\n\n\n\n
Muziek maken is iets dat meestal met mijn zus wordt geassocieerd, maar stiekem vind ik het zelf ook wel leuk. Terwijl zij al lessen volgde in de basisschool, nam ik afgelopen week voor het eerst de gitaar vast om wat te experimenteren.<\/p>\n\n\n\n
Ik kwam eigenlijk op het idee omdat ik meteen een specifiek nummer wilde spelen. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Dus begon ik maar bij het begin: \u2018<\/strong>Riptide’ van Vance Joy. Hoewel het misschien het meest overgespeelde gitaarnummer is, kan ik wel genieten van de eenvoud. En eenvoud mag je letterlijk nemen, want na het leren van drie akkoorden heb je het nummer al snel onder de knie.<\/p>\n\n\n\n Tijdens het oefenen stelde ik mezelf een paar keer dezelfde vraag: waarom heb ik geen instrument leren spelen toen ik kind was? Dan leer je dingen toch makkelijker. De reden weet ik eigenlijk ook wel: in mijn hoofd was muziek maken altijd \u201ceen zus-ding\u201d.<\/p>\n\n\n\n Die gedachte heeft me waarschijnlijk vaker geremd dan ik wil toegeven. Dingen die zij deed, wilde ik liever niet doen, omdat ik niet in haar vaarwater wilde komen. Of dingen die zij leuk vond, vond ik bewust niet leuk. Zo was zij vroeger fan van Shawn Mendes, waar ik uiteraard een bloedhekel aan had. Zijn muziek is nog steeds niet echt mijn ding, al wordt die mening misschien ook een beetje gekleurd door het verleden.<\/p>\n\n\n\n Na die gedachte nam ik me wel iets voor: muziek maken niet langer vermijden omdat het \u201ceen zus-ding\u201d is. Dingen die een zus-ding zijn, kunnen evengoed een ik-ding worden. Gitaar spelen hoeft niet alleen van haar te zijn. Als ik dat wil doen, mag dat gewoon. (Al hou ik het voorlopig nog even voor mezelf, hihi.)<\/p>\n\n\n\n Mijn versie van \u2018Riptide\u2019 staat nog niet helemaal op punt. Ik ga nog wat oefenen, maar dat komt vast wel goed. Geniet dus in de tussentijd maar even van het origineel.<\/p>\n\n\n\n